|
|
Biblioteka
Dlaczego mnie to spotkało? Anselm Grün. Gdy umierają dzieci - osieroceni rodzice (fragmenty ksiązki)
Jako duszpasterz wielokrotnie prowadziłem sesje dla rodziców, którzy stracili swe dzieci. Gdy rodzice opowiadają mi o śmierci dzieci w wyniku długiej i ciężkiej choroby, wypadku samochodowego, utonięcia, a tym bardziej samobójstwa, mogę tylko w milczeniu im się przysłuchiwać. Niczego nie jestem im w stanie powiedzieć. Muszę przede wszystkim znieść tę sytuację i zaakceptować śmierć tak młodych ludzi w całym jej bezsensie jakiekolwiek słowa zamierają mi na ustach. |
|
Czytaj całość
|
|
Olivier i zeszyt z marzeniami. Sally Nicholls.
Olivier ma jedenaście lat i uwielbia fakty. Chce wiedzieć wszystko o sterowcach, duchach, naukowcach i o tym, jak to jest, kiedy po raz pierwszy całuje się dziewczynę. Olivier ma też listę marzeń do spełnienia. Czy uda się je zrealizować choremu na białaczkę chłopcu? Oto dziennik Oliviera, pełen marzeń i wiary, że można je spełnić. Historia na miarę Oskara i pani Róży. |
|
Czytaj całość
|
|
Dlaczego Bóg dopuszcza cierpienie? Cattaneo Patrizia. Dlaczego Bóg pozwala na zło?
(…) Natura jest gwałtowna i atakuje nas bez winy z naszej strony. Uderza najczęściej w najbardziej bezbronnych. Cierpienie wiążące się ze śmiertelną chorobą małego dziecka jest straszliwe, ale na próżno by tu szukać winowajcy. (…) Jest cierpienie, które pochodzi z natury, takie jak choroba czy śmierć. To cierpienie stanowi część cyklu egzystencji i jest nieuniknione, ponieważ człowiek jest śmiertelny. Natura nie zna win, nie narzuca cierpienia w jakimś celu, ale po prostu niszczy to, co wytworzyła. |
|
Czytaj całość
|
|
Kiedy płaczą świerszcze, Charles Martin.
Co się stanie, gdy skrzyżują się ścieżki ciężko doświadczonego przez los mężczyzny pragnącego zapomnieć o przeszłości i dziecka rozpaczliwie walczącego o życie mimo braku nadziei na przyszłość? Na rynku małego, sennego miasteczka, siedmioletnia Annie zbiera pieniądze na transplantację serca sprzedając lemoniadę. Reese przed sklepem rozmyśla o własnym życiu. Silny podmuch wiatru porywa zebrane przez dziewczynkę banknoty. |
|
Czytaj całość
|
|
Co powiedzieć? Jak rozmawiać z chorymi o duchowości. Taylor Elizabeth Johnston.
Dlaczego stan ducha ma wpływ na nasze zdrowie? Ponieważ choroby i stresy towarzyszące nam w codziennym życiu czy utrata kogoś bliskiego wywołują potrzebę zadania fundamentalnych dla naszego istnienia pytań, będących treścią człowieczeństwa: "Kim jesteśmy? "Po co jesteśmy:" Te pytania mogą spowodować w nas głęboki kryzys, tym większy, jeśli nie znajdziemy na nie odpowiedzi; mogą spowodować poczucie beznadziei i rozpaczy. |
|
Czytaj całość
|
|
Życie chwilą. Fragmenty ksiązki Jak żyć z powaznie chorym dzieckiem. Jan Aldridge.
Jednym z największych wyzwań dla rodziny nieuleczalnie chorego dziecka jest takie podejście do życia, by nie było ono zdeterminowane przez chorobę. Chodzi o to, by nie wpaść w pułapkę życia w cieniu choroby, lecz by po prostu żyć. Dzieciom, których życie jest zagrożone, nasza epoka daje szansę dłuższego przeżycia niż w przeszłości, potrafimy też walczyć z chorobą dłużej, niż wskazują wszelkie przewidywania. |
|
Czytaj całość
|
Wcześniak. Pierwsze 6 lat życia
Z ogromną przyjemnością informujemy, że ukazało się już polskie wydanie poradnika dla rodziców wcześniaków, zatytułowane w oryginale "Preemies. The Essential Guide for Parents of Premature Babies". (...) Rozdział IX - Utrata dziecka ma pomóc rodzicom, którzy stracili swoje maleństwo, w przetrwaniu tych ciężkich chwil i ułatwić im podjęcie koniecznych ustaleń i decyzji (...) |
|
Czytaj całość
|
|
Niebo dla akrobaty, Jan Grzegorczyk
Książka jest zbiorem opowiadań o ludziach umierających w hospicjum oraz o ich bliskich. Jest świadectwem tego, że umierający uczą żywych najwięcej o tym, czym jest życie. Jest tam opowieść o matce, uczącej się od zmarłego na białaczkę nastoletniego syna, czym są marzenia i że niekoniecznie muszą się spełniać. Jest opowieść o mężczyźnie, którego żona umiera w 55-tą rocznice ślubu i który oddaje hospicjum ich ślubne obrączki, bo przecież są mu niepotrzebne „skoro jedna jego połowa jest w niebie, a druga na ziemi”. Książka „Niebo dla akrobaty” to porywająca książka o naszych marzeniach, przebaczeniu i sile, jaką człowiek potrafi dać człowiekowi. Czyta się ją łatwo, raz ze śmiechem, raz przez łzy, i z całą pewnością czytanie niesie ze sobą ładunek pozytywnych emocji. |
|

Balsam dla duszy w żałobie
Balsam dla duszy w żałobie – książka dla tych, którzy tak wiele stracili tak szybko. Opowiadania o życiu, śmierci i przezwyciężaniu bólu po stracie ukochanej osoby – męża, żony, dziecka, rodzica, siostry, brata czy po prostu przyjaciela. Każde opowiadanie w „Balsamie dla duszy w żałobie” wyszło spod pióra tych, którzy sami borykali się z bólem po stracie najbliższych. Piszą oni, jak zrozumieć swoje emocje, jak wykraczać poza nie i iść dalej. Ten ciepły, kojący zbiór serdecznych opowieści jest idealnym darem przynoszącym ulgę, dającym siłę i odwagę w czasie smutku. |
|

O dziecku, które odwróciło się na pięcie, Izabela Barton – Smoczyńska
Książka jest skierowana do tych osób, które chcą świadomie przeżyć żałobę po swoim zmarłym dziecku. Dziecku, które odeszło zbyt wcześnie. W pierwszych bądź ostatnich tygodniach ciąży. Tytuł książki pochodzi z badania prowadzonego przez autorkę, jest jedną z 446 odpowiedzi kobiet, które wzięły udział w badaniu w latach 2000 – 2005. Książka jest elementem programu realizowanego przez autorkę, którego celem jest przerwanie zmowy milczenia wokół tematu straty dziecka w wyniku poronienia czy porodu przedwczesnego i zmiana postaw instytucji, do których trafiają kobiety roniące. |
|
Czytaj całość
|
|
Ewa Błaszczyk, Krystyna Strączek, Wejść tam nie można
11 maja minie pięć lat od tragicznego wypadku Oli. W ciągu kilku minut życie Ewy Błaszczyk zmieniło się diametralnie. Kariera zawodowa zeszła na dalszy plan wobec walki o każdy dzień życia córki. Wejść tam nie można jest niezwykłym świadectwem codziennego pokonywania lęku i cierpienia, zmagania się z barierami społecznymi, medycznymi i finansowymi. To intymny reportaż obrazujący sytuację rodzin dotkniętych dramatem dziecięcego urazu mózgu, a zarazem autoportret znakomitej artystki. |
|
Czytaj całość
|
|

Bernadette Lemoine, Jak pomagać dziecku w życiowych rozstaniach
Opowiadając historie rodzin, którym towarzyszyła podczas pracy jako psycholog terapeuta, autorka wskazuje rodzicom, jak znaleźć własne sposoby pomocy dzieciom podczas nieuniknionych rozstań, jakie niesie ze sobą życie. Udowadnia, że słowa wypowiedziane z miłością są najlepszym lekarstwem na każde zmartwienie od chwili poczęcia dziecka przez całe jego dzieciństwo i młodość. |
|
Czytaj całość
|
|
Jostein Gaarder, W zwierciadle niejasno
Oto kolejna książka autora Świata Zofii. Jostein Gaarder znów zaprasza do rodzinnego czytania dorosłych, młodzież i dzieci. Tym razem przeniesiemy się w świat mistyki, tajemnic natury umysłu, duszy i ciała, granic poznania, zagadki stworzenia. Pytań o sens życia i śmierci. Za sprawą anioła Ariela (a może tylko potęgi wyobraźni?) ciężko chora dziewczynka Cecylia przechodzi na drugą stronę lustra, w którym niejasno, jak to określił św. Paweł, odbija się Rzeczywistość. Uczestniczymy w cudzie, dzięki któremu oswojony zostaje lek przed śmiercią i odkryte to co nieuchwytne. Zaś to, czego ciągle nie ogrania nasz umysł, pojmuje serce...Jacek Santorski |
|
Czytaj całość
|
|
Niebo to inni. Z Janiną Ochojską rozmawia Wojciech Bonowicz
Wywiad - rzeka z Janiną Ochojską, szefową Polskiej Akcji Humanitarnej. Znaczną część jej życia wypełniło zmaganie z niepełnosprawnością (przeszła blisko 30 operacji, głównie kręgosłupa), spowodowaną przebytą w dzieciństwie chorobą Heinego-Medina. "Trzeba sobie zdawać sprawę, że w świecie, który promuje ciało zgrabne, proporcjonalne, wysportowane, niepełnosrawność jest swego rodzaju zgrzytem. I tę jej "nieestetyczność", nieprzystawalność próbuje się jakoś ukryć. Co oczywiście prowadzi donikąd, bo człowiek z pokrzywionym kręgosłupem nie przestanie cierpieć tylko dlatego, że został "prostym inaczej". |
|
Czytaj całość
|
|
Manu Keirse, Smutek, strata, żałoba. Jak sobie z nimi radzić? Jak pomóc innym ?
Książka została napisana z myślą o ludziach, którzy przeżywają smutek, oraz o wszystkich, którzy chcą pomóc pogrążonym w smutku. Jej treść przedstawia problem straty. Mówi ona o tym, że utrata bliskiej nam osoby albo czegoś dla nas ważnego, może spowodować proces żałoby. (...) Osobom doświadczającym straty i smutku książka pomaga zrozumieć, co mogą wówczas odczuwać, jakich zachowań mogą się spodziewać. Ułatwia im pokonywać strach, co przynosi ulgę - lżej wtedy znosić żałobę, ból, smutek. Pomaga żyć ze stratą. Osobom chcącym wesprzeć pogrążonych w smutku książka daje wskazówki, jakie są właściwe sposoby pomocy, jak wielkie znaczenie mają zrozumienie i empatia. Uświadamia im, że najczęściej przed proponowaniem pomocy powstrzymują bezsilność i niewiedza. POLWEN, Radom 2005, wydanie I, 289 str., |
|
Allende Isabel, Paula Tłumaczenie: Elżbieta Komarnicka
W grudniu 1991 roku u córki Isabel Allende, Pauli, wystąpiły pierwsze objawy ostrej postaci porfirii. Krótko potem zapadła w śpiączkę, z której miała nigdy nie wyjść. Rok później zmarła. Ta książka powstawała podczas długich godzin, jakie autorka spędzała przy łóżku nieprzytomnej Pauli najpierw w madryckim szpitalu, potem w swym domu, w Kalifornii. Świadoma spustoszeń, jakie choroba czyni w mózgu córki, Isabel pisała tę osobistą spowiedź z własnego życia, początkowo jedynie po to, by Paula, w której powrót do zdrowia niezmiennie wierzyła, nie miała trudności z odtworzeniem sobie szczegółów, jakie mogłyby zatrzeć się w jej pamięci. |
|
Bauby Jean-Diminique, Skafander i motyl
Historia dziennikarza, redaktora naczelnego Elle. Po wypadku samochodowym w 1995r. spędził ponad rok sparaliżowany w szpitalu. Oknem na świat, komunikatorem stała się żywa lewa powieka, za pomocą której podyktował tę książkę, mógł potwierdzać lub negować swoje stany emocjonalne. Niezwykła siła woli emanuje w tych ostatnich relacjach bohatera, przeprowadzone obserwacje, humor i egzystencjalne refleksje to dla czytelnika lekcja wytrwałości, która zgłębia to, co pozostało, gdy pozostało jedynie to, co istotne - samo życie. |
|
Cholewa-Selo Anna , Oswoić los
Książka jest wzruszającym zapisem przeżyć polskiej dziennikarki. Jej synek kilka lat temu zaczął chorować. Bolesne objawy z początku bagatelizowano. Anna wędrowała od lekarza do lekarza, by wreszcie usłyszeć diagnozę, która zabrzmiała jak wyrok: rozległy guz mózgu. Taki, którego nie można zoperować. W jednej chwili całe jej dotychczasowe życie legło w gruzach. Zerwała wszelkie zawodowe kontakty, dopiero po długim okresie milczenia przesłała niezwykłą opowieść, którą udowadnia, że nigdy nie należy tracić nadziei. Anna wykorzystała każdą możliwość, wierząc, że w końcu znajdzie specjalistę, który pomoże jej dziecku. Miewała chwile zwątpienia, ale wiara i miłość pomogły przetrwać najgorsze. Wreszcie pojawiła się szansa ratunku. W dalekiej Australii znalazła chirurga, który podjął się skomplikowanego zabiegu. |
|
Fuhrmann-Wonkhaus Elke , Spacer po Tęczy
Odprężające opowiadania dla chorych dzieci. Odra, grypa, Świnka a może jeszcze cos gorszego? Każde dziecko od czasu do czasu choruje. Niektóre chorują ciężko. "Moim celem jest udzielenie dziecku - dzięki tym odprężającym opowiadaniom - optymalnego, duchowego wsparcia w tym ich procesie zdrowienia. Chciałbym również wspierać rodziców, motywować ich do odejścia od pasywności i bezradności, oraz do udzielenia aktywnej pomocy dzieciom dzięki wybieraniu się wraz z nimi do krainy fantazji." Wydawnictwo "Jedność" Kielce 2003 |
|

Helwich Ewa, Wcześniak
W książce przedstawiono problemy, z jakimi spotykają się na co dzień lekarze, pielęgniarki, psycholodzy. Zwrócono uwagę na znaczenie pomocy rodziców w czasie, gdy wcześniak przebywa jeszcze w szpitalu. Omówiono różnice rozwojowe i zagrożenia związane z wcześniactwem dotyczące układów : oddechowego, krążenia, pokarmowego i nerwowego, wzroku i słuchu. Zaprezentowano program wczesnej stymulacji i nadzór nad późniejszym rozwojem dziecka. |
|
|
Elizabeth Kubler-Ross, Życiodajna Śmierć
autorka uczy nas, jak rozmawiać, kontaktować się z osobami zbliżającymi się do śmierci i z ich bliskimi, jak poznać i zaspokajać ich potrzeby - uczy prawdy, miłości, szacunku w poznawaniu i wspomaganiu człowieka cierpiącego, odkrywa nowe oblicze śmierci otwierającej drogę z "przedżycia" do życia wypełnionego duchowością. Wykłady przepełnione są wiarą, nadzieją i miłością do ludzi i Stwórcy. (...) Książka jest napisana tym cudownym słowem, które trafia do wszystkich czytelników. Zapoznanie się z głębokimi prawdami o życiu i umieraniu jest szczególnie potrzebne tym wszystkim chorym i ich bliskim, którzy pogrążeni są we wszechogarniającym cierpieniu, rozpaczy i bólu duchowym (...). |
|
|
Salvino Leone, Śmiertelnie chory
Jak kształtuje się świadomość nieuleczalnie chorego? Czym różni się eutanazja od zaniechania terapeutycznego? Na czym polega leczenie paliatywne i jak towarzyszyć umierającemu? Niniejsza książka podejmuje takie właśnie problemy. Autor wiele uwagi poświęca także tematowi eutanazji. Przedstawia problem z perspektywy dzisiejszego stanu wiedzy medycznej, nie pomijając aspektu moralnego przerywania życia w świetle różnych koncepcji etycznych oraz dokumentów kościelnych. |
|
|
Gro Rosth, Kim byłeś? Requiem dla dziecka. Według zapisków z dziennika Tone Bergstrom Hogli.
Pamiętnik o kobiecie, która rodzi i traci swoje dziecko. O emocjach, które nią targają, o pytaniach, jakie zadaje sobie każda z nas |
|
|
Christopher Reeve, Wszystko jest możliwe
Filmowy Superman 9 lat temu spadł z konia i został sparaliżowany. "Wszystko jest możliwe" to szczera i niezwykle wzruszająca autobiografia aktora. Reeve opisuje swoje życie po wypadku i drogę, jaką pokonał od zwątpienia i myśli samobójczych, do wiary w to, że nie ma rzeczy niemożliwych. Książka zawiera eseje na temat rodzicielstwa, wiary, religii oraz nadziei. Powstała, by pomóc w pełni przeżywać swoje życie wszystkim ludziom zmagającym się z cierpieniem. Aktor, sparaliżowany i podłączony na stałe do respiratora, odnalazł w sobie siłę, by znowu grać, reżyserować, pisać i działać społecznie. Jego los jest najlepszym przykładem na to, że nigdy nie należy się poddawać. "Gdy zachowamy nadzieje, możemy odkryć w sobie moce, których nigdy byśmy nie podejrzewali" - Christopher Reeve. |
|
|
Sanders Catherine M., Jak przeżyć stratę dziecka. Powrót nadziei.
Śmierć dziecka to straszne nieszczęście. W kulturze, w której młodość ceni się ponad wszystko, zdarzenie takie uważa się za jedną z największych tragedii. Osieroconym rodzicom kontynuowanie własnego życia w tej sytuacji wydaje się wręcz niemożliwe, a obsesyjne pytanie "dlaczego?" nie opuszcza ich ani na chwilę. Książka ta przyczynia się do głębszego zrozumienia procesu przeżywania głębokiego smutku, proponuje nowe sposoby odzyskiwania zdrowia, osobom osieroconym przywraca wiarę, że przetrzymają swój straszny ból, powrócą do życia, a za jakiś czas będą znów mogły odczuwać radość i spokój |
|
|
Eric-Emmanuel Schmitt Oskar i Pani Róża (Tłum.: Barbara Grzegorzewska)
(...) To napisany w formie listów umierającego dziecka do Boga traktat o śmierci, potrzebie bliskości drugiego człowieka gdy dusza odmawia towarzystwa ciału. Też o tym, że śmierć własna i innego, jeżeli przyjmowana bez infantylnych ucieczek, jest największą nauką życia. Tytułowy, umierający w szpitalu na raka bohater podejmuje zabawę zaproponowaną przez oddaną mu starą pielęgniarkę - przyjmuje, że każdy dzień ulatującego życia od teraz oznacza równowartość 10 lat. Tylko w ten sposób śmiertelnie chory 10-latek może dożyć wieku 110 i w zgodzie z sobą umrzeć na łóżku szpitalnym jako łysy, pomarszczony starzec (...) |
|
Czytaj całość
|
|
|
Anna Sobolewska, Cela - odpowiedź na zespół Downa
Cela jest dwunastoletnią dziewczynką z zespołem Downa. Chodzi do szkoły integracyjnej, bardzo lubi język polski i historię, dobrze radzi sobie w kontaktach z rówieśnikami, zadziwia wyobraźnią i talentem plastycznym. Cela mówi o sobie, że ma moc i odwagę lwa. Anna Sobolewska opowiada o życiu z dzieckiem upośledzonym od chwili narodzin, poprzez pierwsze doświadczenia życiowe, naukę w domu i przedszkolu integracyjnym i początek szkoły podstawowej. Przedstawia metody rehabilitacji, naukę samodzielności, terapię opartą na zabawie i wspólnym uczestnictwie w świecie kultury. Pisząc o możliwościach i ograniczeniach ludzi obciążonych tą wadą genetyczną, autorka wskazuje równocześnie, jak twórcze, ciekawe, pełne radości może stać się dla rodziców życie z dzieckiem upośledzonym |
|
|
Blanka Tabaszova, Vitezslav Hospes, Mój Syn nie odszedł
" (...) Adamka pamiętamy wszyscy, którzy staraliśmy się go wyleczyć - rezolutnego, "francuskiego globtrottera" z plecakiem pełnym autek. Taki został nam w pamięci: ciekawy, rozgadany, opalony, ładny chłopiec. A przecież większość czasu, jaki przebywał wśród nas, była dla niego uciążliwym, bolesnym zmaganiem z trudami leczenia i podstępną chorobą, która spadła na niego i rodziców znienacka, bez uprzedzenia. Ich także nie zapomnimy: taty kursującego nieustannie między pracą, domem i szpitalem, a zwłaszcza mamy - tej wyjątkowej, dzielnej kobiety, która niczym tarcza osłaniała synka przed każdym bólem, lękiem czy smutkiem. Była przy nim gdy płakał, gdy się bał, budził, zasypiał, złościł się i chciał przytulać. |
|
|
Dorota Terakowska, Tam gdzie spadają Anioły
Nowa książka Doroty Terakowskiej stanowi kolejny krok w poszukiwaniach przez autorkę odpowiedzi na najistotniejsze pytania egzystencjalne. Fabuła rozwija się w dwóch przenikających się poziomach: pierwszy ziemski, gdzie rozgrywa się historia dziewczynki, która utraciła swego Anioła Stróża i stara się go odzyskać. Drugi kosmiczny, gdzie Anioł Stróż walczy ze swym ciemnym bratem bliźniakiem i pozbawiony mocy spada na ziemię. Powieść zarówno dla młodzieży jak dorosłych, jest próbą przedstawienia złożonych relacji pomiędzy dobrem a złem, między porządkiem ziemskim a boskim, wiarą i wiedzą, między człowieczeństwem a boskością. Pod względem fabularnym powieść poprowadzona jest brawurowo i czyta się ją jednym tchem. |
|
|
Dorota Terakowska. Poczwarka
Bohaterowie "Poczwarki" to para, której się dotąd wszystko udaje, i zgodnie z planem ma się dalej udawać. Dla oczekiwanego dziecka planują pełną sukcesów przyszłość. Rodzi się dziecko z zespołem Downa, jak się potem stopniowo okazuje, w jego ciężkiej postaci. Oboje przeżywają bunt przeciwko zrujnowanemu życiu. Już, już mają ją oddać do zakładu, lecz matka, pod wpływem nagłego impulsu, drze dokumenty. Odtąd praktycznie zamyka się z córką w domu, poświęcając się jej całkowicie w cichej rezygnacji. Chwile wyjść do sklepu czy parku przynoszą jej tylko upokorzenie. Ojciec żyje w izolacji od nich, choć pod jednym dachem. Myszka mozolnie, powoli uczy się podstawowych czynności; potrafi żyć tylko w symbiozie z mamą. Wydawnictwo Literackie |
|
|
Jean Toulat, Dzieci nieba
To już piętnaście lat! Wciąż mi brzmi w uszach rozdzierający noc dzwonek telefonu. Właśnie zmarło dziecko. Miał szesnaście lat. Jego życie, życie małego uciekiniera, stało się "zbyt skomplikowane". Kraków 2001 |
|
|
Wiliam Wharton, Niezawinione śmierci.
Niezawinione śmierci to powieść autobiograficzna, w której William Wharton opisał przeżycia związane z tragiczną śmiercią swojej córki, zięcia i dwóch wnuczek. Autor dzieli się z czytelnikiem rozpaczą i gniewem, które narastały w nim, gdy bez powodzenia starał się dochodzić sprawiedliwości przed amerykańskim sądem. Z drugiej strony, i jest to ich największa zaleta, `Niezawinione śmierci` są opowieścią o trudnej sztuce afirmacji życia, które niesie z sobą radość miłości i ból rozstania, o pogodzeniu się ze śmiercią oraz o duchowej przemianie i głębokim zrozumieniu naszych zmagań z codziennością. |
|
|
Andrzej Wilowski, Weź, pokochaj smoka. Rzecz o umieraniu dzieci.
Autor porusza problem naszego stosunku do kruchości i przemijalności ludzkiego życia, szczególnie w odniesieniu do dzieci. „Dla nieuleczalnie chorego dziecka i jego rodziców ważna jest obecność. Nawet milcząca, ale naturalna i swobodna. Czasem uśmiechnięta, czasem smutna. Nie gadatliwa i zażenowana, ale codzienna, ludzka, prosta” – pisze autor. Książka prezentuje wszystkie formy opieki hospicyjnej nad dziećmi w Polsce. Warszawa, 2004
|
|
|
Christopher de Vinck, Siła bezsilnych.
Prosta, wyrazista opowieść o życiu czworga ludzi fizycznie lub psychicznie upośledzonych, którzy odegrali znaczącą rolę w życiu ich bliskich. Inspiracją tej książki była reakcja jaką napotkał autor po opublikowaniu, w jednej z czołowych gazet nowojorskich, felietonu o swoim upośledzonym bracie. Książka opowiada o wartościach, o których trzeba zawsze przypominać: o cenie życia, Bożej łasce i Jego uzdrawiającej mocy. Jest to optymistyczna i pogodna książka, tchnąca autentyzmem i polotem. WAM Kraków 2003
|
|
|
Monika Zeitner, Zaproszenie do nieba. Jak towarzyszyłam mojemu umierającemu dziecku.
Annika ma dopiero dwa i pół roku. Diagnoza brzmi: białaczka. Różne terapie przynoszą wciąż nową nadzieję, ale Annika musi w końcu umrzeć. Jej matka towarzyszy jej w tej trudnej ostatniej drodze w sposób tak delikatny i czuły, że dziecko przyjmuje śmierć bez strachu: Mamo, naprawdę się cieszę, że pójdę do nieba. Strata dziecka jest z pewnością najgorszym doświadczeniem życiowym, jakie może spotkać rodziców. Autorka niniejszej książki zniosła ten cios losu bardzo świadomie dzięki wielkiej sile wewnętrznej danej jej przez Boga. Swoją książką chce dodać otuchy i siły rodzicom, którzy przeszli przez to samo oraz wszystkim ludziom znajdującym się w podobnej sytuacji. |
|
|
Tamara Zwierzyńska-Matzke, Czasami wołam w niebo.
Przedstawiamy Państwu przejmującą książkę Tamary i Svena Matzke Czasami wołam w niebo. Pamiętnik Tamary, zapiski jej męża Svena oraz fragmenty ich korespondencji z przyjaciółmi i rodziną tworzą dokument, zapis zmagań autorki i jej bliskich z nieuleczalną chorobą. Miał być opowieścią o walce i zwycięstwie, dopóki nawroty nowotworu nie zmieniły zakończenia. Czytając historię Tamary, poznajemy prawdę o raku. W pełni pojmujemy jak ważna w terapii jest profesjonalna opieka medyczna. Czasami wołam w niebo to również historią wielkiej miłości i oddania. Rodzina i przyjaciele byli z Tamarą od samego początku. Pomagali w przechodzeniu kolejnych etapów terapii, podtrzymywali w niej nadzieję i wolę do dalszych zmagań, wreszcie telefonowali, pisali, odwiedzali. więcej o książce |
|
Czytaj całość
|
|
|
|
|