..Tomeczku,  jesteś naszym największym skarbem, kochamy Cię najmocniej na świecie i czekamy na cud... Anita - mama Tomka.  Tomek urodził się 15 października 2003 r. w Warszawie. Obecnie ma prawie 11 miesięcy i jest wesołym, pogodnym dzieciaczkiem.  - największym szczęściem swoich rodziców i dziadków. Uwielbia jeść, skakać jak tygrysek i rozśmieszać swoją mamę i tatę.

Zuzia Szymanek,  urodzona - zmarła 31.08.2003. Kochana Zuzanko!  Bardzo mocno Cię z Tatusiem kochamy i chociaż „odeszłaś” o całe życie za wcześnie” to zawsze będziesz w naszej pamięci i nigdy Cię nie zapomnimy.  Bardzo często rozmawiamy z Tatusiem o Tobie – jaka byś była już duża, jak ślicznie byś do nas się uśmiechała i jakich głupiutkich rzeczy Tata by Cię  nauczył, gdybyś tylko zaczęła chodzić i mówić. Wierzę, że jesteś naszym Aniołkiem Stróżem, że czuwasz nad nami i że kiedyś się spotkamy... Piszę to ku przestrodze dla wszystkich mam, które czekają na swoje maleństwa.

Emilek Luto. ur. 22.03.2006. zm. 14.05.2006  (HLHS). Nasz mały Skarb ur się 22 marca 2006 roku przez cc, równo o miesiąc za wcześnie. Nikt nie wiedział ze jest chory a na dodatek jeszcze na tak poważną wadę serca. HLHS wykryto u Emilka na drugi dzień po porodzie. Byliśmy w szoku. Dlaczego to ON! Tak bardzo na niego czekaliśmy, był naszym największym Skarbem jaki mogliśmy otrzymać od Boga. O ICZMP dowiedzieliśmy się od dr kardiolog, która wykryła HLHS u naszego synka. Emil został przewieziony karetką "N" do Łodzi 28 marca.

Bartuś Pers. ur. 20.10.04 zm. 13.01.05. Zamiast historii - galera zdjęcia Bartusia

Aniołek Szymon Tadeusz.  ur. 14.02.2006  zm. 14.02.2006r.  (urodzony w 30 tygodniu ciąży). Sierpień, dwa tygodnie po naszej rocznicy ślubu (pierwszej rocznicy). Obudziłam się przed szóstą i wiedziałam, że już nie usnę. Wstałam, poszłam do łazienki i zrobiłam test ciążowy. Nareszcie pojawiły się upragnione dwie kreski!! Nie mogłam w to uwierzyć. Poszłam do męża. On spojrzał na moją twarz i wiedział. Byliśmy szczęśliwi, zaskoczeni, oszołomieni i już zakochani w naszej fasolce.

Do dnia dzisiejszego nie możemy pogodzić się z tym co się stało. Minął już rok, a ból wciąż taki mocny. Tęsknota i ból - to nasi towarzysze do końca naszych dni.... Jej krótkie życie... Natalka urodziła się 03 lutego 2003 roku. Był to początek szczęścia, wielkich planów, przedsięwzięć. Staraliśmy się jej dać wszystko... szkołę pływania, wszystkie szczepionki, zabawki, kremy, ubranka, a przede wszystkim kochających rodziców.  Mieliśmy razem tyle zrobić, pojechać w tyle miejsc.  Taka mała kruszynka zawarła w sobie tyle miłości, którą potrafiła obdarowywać całe swoje otoczenie. Jej małe serduszko kochało wszystkich, choć nie wszyscy ją kochali.

Wszystko w moim życiu do czasu ślubu przebiegało wręcz baśniowo. Miłość, tak mocna i dobra, przyszła wcześnie, rozwijające studia, perspektywa pracy, mieszkanie, które spadło z nieba, bajeczny ślub i podróż do Grecji. Pamiętam, że płakałam w ramionach męża, mówiąc, że musi wydarzyć się coś strasznego, że ludziom się nie układa tak dobrze w życiu, że to wszystko jest nierzeczywiste. W podróży poślubnej zaszłam w ciążę.  Oszaleliśmy ze szczęścia. Już od dawna myśleliśmy o dziecku. Problemy zaczęły się w czwartym miesiącu. Ostre skurcze, dwa tygodnie w szpitalu, rozrastający się mięśniak macicy, dużo znaków zapytania.

Martynka. ur. 07.07.2006 - zm. 07.09.2006. Nasza córeczka urodziła się 07.07.06.o 23.45. Poród był naturalny i o czasie dostała 10pkt. Byliśmy tacy szczęśliwi, że wszystko poszło dobrze. Martynka jest naszym drugim dzieckiem ,mamy 6 letnią córkę Klaudię. Właśnie ona wymyśliła imię dla  siostry. Myśleliśmy, że może być zazdrosna o siostrzyczkę ale nie była. Wszystko przy małej robiłyśmy wspólnie. Byliśmy szczęśliwą rodziną .Kiedy malutka skończyła trzy tyg. poszliśmy na kontrolę wszystko było dobrze, zdrowe dziecko. Kiedy skończyła 6tyg. poszliśmy na szczepienie tez wszystko ok. po tygodniu od szczepienia zaczął się nasz koszmar. Wieczorem mała  wymiotowała myśleliśmy, że to zatrucie pokarmowe ponieważ nie było innych objawów. Dokładnie miesiąc temu o 6 rano zjadła po raz ostatni. Najadła i nie wymiotowała  więc szczęśliwe zasnęłyśmy.  

Maja  urodziła się 24 lutego 2006 roku o godzinie 22.15 umarła 21 marca, o 13.25 Żyła niecały miesiąc. „ Żyła sobie kiedyś bardzo malutka i bardzo dzielna dziewczynka. Miała na imię Maja”  Zawsze pragnęłam mieć dwie córeczki, więc kiedy okazało się, że jestem w ciąży w moim sercu zagościła wielka radość. I czułam, że to będzie córeczka. Cała ciąża była dla mnie i moich najbliższych bardzo trudna, bo najpierw było długie plamienie a potem nosiłam krążek Pesera, by podtrzymać ciążę ale udało się! W 34 tygodniu moja ginekolog doktor Blicharczyk wykryła, że coś jest nie tak z serduszkiem malutkiej. Po konsultacji u docent Dangel w Warszawie wiedziałam już, że moja druga córeczka ma bardzo poważną i rzadką wadę serca- Zespół Ebsteina.

Nie wiem co jest po drugiej stronie.  Czy zamykamy oczy i jest ciemność, wieczna narkoza, bez smutku, ale i bez radości, a przede wszystkim bez świadomości, czy może jednak nasze istnienie jest niezależne od tkanek. Czy istnieje raj? Trudno mi w to uwierzyć, ale jeśli to mam nadzieję, że jest zbudowany z naszych wyobrażeń o szczęściu,  indywidualnie szyty na miarę naszych marzeń. Czyli mój byłby w górach. Duży, mocno przeszklony, jasny dom z niewielką ilością sprzętów. Przez okna widać modrzewie, jodły i sosny. Zamykam oczy i wchodzę do tego domu.