Spotkania takie odbywają się w Warszawie, Poznaniu, Szczecinie, Trójmieście, Wrocławiu, Białymstoku, Morągu k. Olsztyna. Poniżej znajdują się informacje na temat aktualnych spotkań. Jeśli wiecie coś o takich spotkaniach - przyślijcie informacje na ten temat na adres dlaczego@dlaczego.org.pl

Witamy Cię na naszej stronie. Pragniemy by to miejsce stało się azylem dla osieroconych rodziców; a także tych, którzy borykają się z chorobą własnego dziecka. Zależy nam aby tacy rodzice stracili owo nieznośne poczucie wyjątkowości, którego zapewne doświadczają w swoim środowisku, by mogli podzielić się swoim bólem, tęsknotą, trudem, drobnymi  radościami, by mogli opowiedzieć o swoim dziecku. Pamiętaj, nie jesteś sam.

Zapraszam do wpisywania się na listę odbiorców Newslettera. Uzyskasz w ten sposób na bieżąco wszelkie informacje dotyczące naszych działań, spotkań i realizowanych projektów. Możesz to zrobić ze strony głównej - po lewej stronie, poniżej menu.

Pamiętajcie o Naszych Dzieciach! Wyślij e-kartkę jako wyraz pamięci o Utraconym Dziecku. Są One dla nas tak samo ważne jak te, które żyją!

Lista życzeń rodziców dzieci chorych  
   
1.   Jednym z moich największych marzeń jest, aby moje dziecko było zdrowe.

2. Moje dziecko – pomimo choroby, niepełnosprawności – żyje, rozwija się.  Nie odwracaj się ode mnie tylko dlatego, że nie urodziłam zdrowego dziecka.

3.   Po postawieniu diagnozy może mi być wyjątkowo ciężko przyjąć prawdę. Mogę płakać, wydam ci się załamana. Ale nie opuszczaj mnie, gdyż właśnie teraz bardzo cię potrzebuję.

Lista życzeń osieroconych rodziców
 
 1. Chciałabym, by moje dziecko nie umarło. Chciałabym je mieć z powrotem.

2. Chciałbym, byś się nie bał wymawiając imię mojego dziecka. Moje dziecko istniało i było dla mnie bardzo ważne. Potrzebuję usłyszeć, że było ono ważne także dla Ciebie.

3. Jeśli płaczę lub reaguję emocjonalnie, gdy mówisz o moim dziecku chciałabym, byś wiedział, że to nie dlatego, że mnie ranisz. Czuję wówczas, że pamiętasz; czuję twoją troskę! Śmierć mojego dziecka jest przyczyną moich łez. Rozmawiasz ze mną o moim dziecku, pozwoliłeś mi podzielić się smutkiem. Dziękuję Ci za to